سلام:

آینه های زنگ زده ام را صدا می زنم و جامه های شلوغم را به سکوت دعوت می کنم "شمعها را زنده نگه می دارم"کتابهای خسته ام را می بندم"سلولهایم را از ترانه های رهایی لبریز می سازم ودر بیشه های بلوط و گردو دعا می خوانم.تو را در برجهای عاج :در چشمهای درخشان بودا و در سپیده دم بارانی عشایر جستجو  می کنم.هیچ چیز نمی تواند بین من و تو فاصله باشد"نه دیوار"نه سیمهای خاردار.اگر تو در کنارم باشی "می توانم با اولین قطاری که از دور دست می آید به سوی بهار بروم"جنگل های وحشی را بر زانوانم بنشانم و نوازش کنم "با کودکان در آسمان هفتم قدم بزنم و دفتر شعرم را روی شمعدانی های دلتنگ بگذارم.با تو آوازهای برهنه من شنیدنی و اشکهای عاشقانه ام دیدنی است.با تو چراغی که در قلبم خاموش شده است "به ناگاه روشن می شود ومعجزه های معطر دور و بر مرا فرا                      می گیرند.پیش از آنکه نگاه ساده ام را حراج کنم بیا و مرا از این خیابان های شلوغ عبور بده!بیا تا با هم از نردبان مهتاب بالا برویم و لابلای پرهای فرشتگان به دنبال تابستان جنوب بگردیم.بیا قبل از اینکه مردگان به سرازیری صبح برسند"از خاکستر خودمان بیرون بیاییم و دور از سنگهای سیاه در افقی روشن نماز بخوانیم.بیا گیسوان تر خود را در باد شمال رها کنیم و آنقدر اوج بگیریم تا عاشقان قدیمی دوبارهبرای هم نامه بنویسند!!!!!!!!!
عاشقانت همه نامی و نشانی دارند آنکه در عشق تو بی نام و نشان است"منم !

يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره . 

ييادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو
نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم.
مهرباني را وقتي ديدم که کودکي مي خواست آب شور دريا را با آبنبات کوچکش شيرين کند.
بي اراده متولد مي شويم؛ با حسرت زندگي مي کنيم و با اندوه مي ميريم....و آنچه در آن فنا راه ندارد محبت خالصانه است.
پلکهاي مرطوب مرا باور کن ، اين باران نيست که ميبارد ، صداي خسته ي من است
که از چشمانم بيرون ميريزند
بي تو بودن را براي با تو بودن دوست دارم.
ترجيح مي دهم طوري زندگي كنم كه گويي خدا هست و وقتي مردم بفهمم كه نيست، تا اين كه طوري زندگي كنم كه انگار خدا نيست و وقتي مردم بفهمم كه
هست.
فقط کسي معني دل تنگي را درک مي کند که طعم وابستگي را چشيده باشد پس هيچوقت به کسي وابسته نشو که سر انجام آن وابستگي دلتنگيست
زندگی حکايت جالبي است که فراموش شدگان فراموش کنندگان را هرگز فراموش نمي کنند.
از زندگي هر آنچه لياقتش را داريم به ما ميرسد نه آنچه که آرزويش را داريم.

 

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 21:12 توسط میثم | |